abbasibe.persianblog.ir Website ValueWebsite Value Calculator
abbasibe.persianblog.ir Website Value
Website Value Calculator آموزش انگلیسی به عنوان زبان دوم

آموزش انگلیسی به عنوان زبان دوم

بانک سوالات دبیرستان و پیش دانشگاهی . مکالمه . مقالات . آپدیت روزانه Nod 32

پیشوند و پسوند های لاتین و یونانی برای درک واژگان
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ٧:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٧
 

 

anni-, annu-, enni- Latin: year, yearly

ante-, anti-, ant- Latin: before, in front of, prior to, forward; used as a prefix

Compare this element with anti-, meaning “against”. Anti-, with the meaning of “before”, is found in very few words, such as: “antipasto” (from Italian). and “anticipate” with its various forms, plus a few scientific terms.

aqua-, aquatic-, aqui-, aqu-, -aquatically, aque-, -aqueous Latin: water
audio-, aud-, audi-, audit- Latin: hearing, listening, perception of sounds

bene-, ben-, beni- Latin: good, well and bon- Latin: good

brevi-, brev- [brie-, bri-] Latin: short
cand-, can-, cend- Latin: glow; white

capit-, capt-, ceps-, chapt-, chef, cip-, -cup- Latin: head, leader, chief, or first

 carno-, carn-, carne-, carni- Latin: flesh, meat

celer- Latin: fast, speed, swift, rapid
centi-, cent- Latin: hundred; a decimal prefix used in the international metric system for measurements


 
 
Word building in English
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ٧:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٧
 

 

English is a very flexible language and you can build on your vocabulary and learn how to make new words.
One way of doing this is to add prefixes (such as dis, pre or co) before the word.

Here's a list of common prefixes with their meanings and some examples.

anti (= against)
antibodies, anti-social

auto (self)
autonomous, autobiography, automobile

bi (= two)
bicycle

co (= with)
cooperate, coordinate

contra (= against)
contradict, contravene

de (= remove)
deregulate, deselect

dis (= not)
disappear

il (= not)
illegal

im (= not)
immaterial, immature

inter (= between)


 
 
Much / many
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ٧:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٧
 

 

Exercises on much and many

The words much and many mean a lot of.

  • If a noun is in singular, we use much

Example:

much money

  • If a noun is in plural, we use many

Example:

many friends

Use of much / many

In everyday English, we normally use much / many only in questions and negative clauses.

Example:

How much money have you got?

Carla does not have many friends.

In positive clauses with so, as or too, we also use much / many.

Example:

Carla has so many friends.

She has as many friends as Sue.

Kevin has too much money.

In all other positive clauses, however, we prefer expressions like a lot of / lots of.

Example:

Carla has a lot of / lots of friends.

Kevin has a lot of / lots of money.

In formal texts, however, much / many are also common in positive clauses. This you will notice for example when you read English news.

Countable / Uncountable Nouns

In connection with much / many people often speak of countable nouns and uncountable nouns.

Countable nouns have a singular and a plural form. In plural, these nouns can be used with a number (that's why they are called 'countable nouns'). Countable nouns take many.

Example:

100 friends – many friends

Uncountable nouns can only be used in singular. These nouns cannot be used with a number (that's why they are called 'uncountable nouns'). Uncountable nouns take much.

Example:

100 money – much money

Note: Of course you can count money – but then you would name the currency and say that you have got 5 euro (but not „5 money“).


 
 
The words: at, by
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ٧:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٧
 

Correct phrase

Common error

We live in a village near Hamburg.

We live in a village by Hamburg.

Frank stayed at my place last weekend.

Frank stayed by me last weekend.

I stayed at my grandmother's (house) during the Easter holidays.

I stayed by my grandmother during the Easter holidays.

Emily lives with her mother.

Emily lives by her mother.

Here are some correct phrases:

Correct phrase

I took my sister by the hand.

We travelled by night.

I live by the sea.


 
 
آموزش و پرورش در سوئد
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٦
 

 

● ساختار کلی نظام آموزشی

نخستین مرحله نظام آموزشی کشور سوئد مقطع آموزشی پیش‌دبستانی ویژه نظام آموزش کودکان رده‌های سنی زیر ۶سال است.
ساختار کلی نظام آموزشی سوئد، مدارس عمومی کودکان و نوجوانان، مدارس پیش‌دبستانی، مدارس پایه، مدارس استثنایی و مدارس ویژه فرهنگ سامی را شامل می‌شود. دوره‌های آموزش آزاد بزرگ‌سالان نیز توسط مدارس عالی مردمی و همچنین نهادهای آموزش بزرگ‌سالان برگزار می‌شود.
در سوئد، تمامی برنامه‌های آموزشی حول هشت هسته موضوعی اعم از آموزش زبان سوئدی به عنوان زبان دوم، زبان انگلیسی، مطالعات اجتماعی، مطالعات مذهبی، ریاضیات، علوم، ورزش، بهداشت و فعالیت‌های هنری ارائه می‌شود.
● امتیازات آموزشی


 
 
پیش فرض آموزش ابتدایی در استرالیا
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٦
 

 

آموزش ابتدایی در استرالیا آشنایی با آموزش ابتدایی در استرالیا گزارش از: لیدا کاکیا - کارشناس ارشد تعلیم و تربیت تطبیقی در روزگار ما، همهِ ملتها با هر نظام سیاسی و اجتماعی پیشرفته یا در حال پیشرفت به مسئله برنامه ریزی و اصلاحات آموزشی، با توجه به آخرین روشهای آموزشی و فنی و پیشرفت های علمی جهان، توجه خاص دارند. این توجه تقریباً فراگیر و جهانی است. مطالعه بر روی نظام تعلیم و تربیت سایر کشورها چه از نظر واحدهای آموزش و پرورش، انواع آموزش و پرورش، سطوح آموزش و پرورش و.... به ما کمک می کند تا دریابیم دیگران در راه ساختن نظام های نوین آموزشی خود چه اقداماتی را به عمل آورده اند و چه تدابیری را در جهت اصلاحات آموزشی خویش اتخاذ کرده اند، زیرا امروزه صاحب نظران مآل اندیش تعلیم و تربیت جهان بر این باورند که آگاهی از تحولات و اصلاحاتی که در نظام های آموزشی کشورهای موفق جهان و یا کشورهایی که به دنبال موفقیت، پیشرفت و توسعه هستند، می تواند ضریب اشتباهات برنامه ریزان و مجریان طرح های آموزشی را در تدوین و تنظیم لوایح و طرح های آموزشی، رده بندی مسائل و تعیین اولویت های اجرایی، اعمال روشهای علمی و جذب منابع و اعتبارات مالی کاهش دهد و اداره کنندگان نظام آموزشی را در کشف و تحلیل مسائل تربیتی یاری رساند. لذا در این مقاله آموزش ابتدایی را در استرالیا مورد بحث و بررسی قرار می دهیم. ساختار نظام آموزشی در استرالیا به طور کلی نظام آموزشی در استرالیا بر مبنای 6 تا 7 سال ابتدایی، سه تا چهار سال آموزش متوسطه دورهِ اول و دو سال آموزش متوسطه دورهِ دوم و حداقل دو سال آموزش عالی است. طول مدت آموزش اجباری تا 15 سالگی (در ایالت تاسمانی تا 16 سالگی است.) که مقارن پایان تحصیلات دوره اول متوسطه می باشد. در مجموع هدف از آموزش و پرورش در استرالیا پاسخگویی به نیازهای مختلف جامعه و اولویت دادن به نیازهای آموزشی مناطق آموزشی دورافتاده و محروم است. آموزش ابتدایی آموزش ابتدایی، مرحلهِ اول از دوره اجباری در استرالیاست. با آن که آموزش قبل از سن6سالگی اجباری نیست ولی بیشتر اطفال در استرالیا آموزش خود را از سن پنج سالگی آغاز می کنند و در حدود هشتاد درصد آنها در مدارس دولتی و بقیه در مدارس غیردولتی ثبت نام می کنند. در بیشتر ایالتها در استرالیا، یک کلاس آمادگی یا کودکستان در مدارس ابتدایی وجود دارد. در سرزمین شمالی استرالیا یک مرحلهِ گذر وجود دارد که ساختار ثابتی ندارد و کودکان هنگامی که آمادگی پیدا کنند از این مرحله به کلاس اول ابتدایی وارد می شوند. کودکان در ماه فوریه (بهمن ماه) در کلاس اول پذیرفته می شوند ولی برخی از ایالتها در نیمهِ سال نیز دانش آموز جدید می پذیرند و در سرزمین شمالی و ایالت جنوب ثبت نام پی در پی است و زمانی که دانش آموزی پنج سال تمام داشته باشد از او ثبت نام به عمل می آید. مدارس ابتدایی معمولاً مختلط هستند و تا سن دوازده تا سیزده سالگی دانش آموز می پذیرند. تعداد دانش آموزان به طور متوسط 30 نفر در کلاس است ولی در نواحی روستایی به این میزان نمی رسد. هر دانش آموز به مدرسه محل خود می رود. پنج روز در هفته مدرسه ها دایر است و هر روز به سه تا چهار زنگ تقسیم می شود که در فاصله آن، وقت تفریح داده می شود. تدریس هر روز پنج ساعت طول می کشد که به دروس 20 تا 30 دقیقه ای و ساعتهای خاص ورزشی و تربیت بدنی تقسیم می گردد. معمولاً هر کلاس توسط یک معلم اداره می شود که تمامی دروس منظور شده در برنامه تحصیلی را درس می دهد. در سال های اخیر، تأکید بیشتری بر توجه به خصوصیات و نیازهای فردی دانش آموزان هنگام تدریس شده است و بدین جهت استفاده از روش های نوین تدریس و کاربرد وسایل جدید کمک آموزشی، گسترش زیادی یافته است. دانش آموزان ابتدایی از یک برنامه تحصیلی عمومی پیروی می کنند که مواد آن عبارتست از: آموزش زبان، ریاضیات، علوم مقدماتی، موسیقی، هنر و کاردستی، بهداشت، تربیت بدنی و درس اخلاق یا آموزش دینی. معمولاً درمدارس بزرگ، دانش آموزان بر حسب سن پایه بندی می شوند. اما گرایشی هم وجود دارد که سازماندهی کلاسهای ابتدایی را به نحو دیگری انجام می دهد و دانش آموزان را با اختلاف دو تا سه سال سن به وسیله یک معلم تعلیم می دهند. برنامه درسی توسط وزارت آموزش و پرورش تدوین می گردد اما معلمان مجاز هستند که دروس را تعدیل و به تناسب علاقه و نیاز دانش آموزان آنها را مطرح کنند.در پاره ای از مدارس پیشرو، زبان خارجی در دوره ابتدایی تدریس می شود. باید توجه داشت این ارقام کودکان ثبت نام شده در کلاس آمادگی، مدارس ابتدایی را در بر نمی گیرد. عده این قبیل کودکان در سال مزبور 160 هزار نفر بوده است. مطابق نقشه شهرسازی، هر محله 80 خانواری یک کودکستان یک واحدی دارد و اگر تعداد خانواده ها بیش از این باشد، کودکستان دو واحدی ایجاد می شود. برای هر کودکستان بین 1500 تا 1800 مترمربع زمین اختصاص می یابد و دولت هزینه ساخت و تجهیز اولیه و تأمین مربی و پرداخت بهای آب و برق و تلفن و گاز را برعهده می گیرد. یکی از وظایف اصلی مدیر منطقه، برقراری ارتباط میان آموزش کودکستانی و آموزش ابتدایی است و نظارت بر این که روشهای آموزش کودکستانی مغایر با روشهای آموزش ابتدایی در زبان آموزی و ریاضی نباشد. به عبارتی یک ارتباط هماهنگ و توام میان آموزش قبل از دبستان و آموزش ابتدایی وجود دارد. آموزش باله وکوزه گری نیز برای غنی کردن تجارب آموزشی دانش آموزان به برنامه اضافه شده است. استفاده از تلویزیون، فیلم، ضبط صوت و دیگر امکانات کمک آموزشی کاربرد روزافزونی دارد. وقتی که پس از 6 یا 7 سال تحصیل، آموزش ابتدایی پایان می یابد، کودک به صورت خودکار و با بار علمی کافی به مدارس متوسطه ارتقاء می یابد. همان طور که گفته شد، نقش مدارس غیردولتی در آموزش و پرورش استرالیا قابل توجه است. تحولات 8 سال نشان می دهد که نسبت دانش آموزان ابتدایی در مدارس دولتی در سال 1992 حدود 8/80 درصد بوده است که این نسبت در سال 1998 به 4/76 درصد کاهش یافته است و در مقابل سهم مؤسسات غیردولتی از 2/19 درصد به 6/23 درصد در سال های یاد شده افزایش یافته است. برای روشن شدن چگونگی وضعیت گروه های مختلف مدارس غیردولتی در آموزش ابتدایی، آمار زیر ارائه می شود: تعداد کل دانش آموزان ابتدایی در استرالیا یک میلیون و 848 هزار و 967 نفر، صددرصد. دانش آموزان مدارس دولتی یک میلیون و 454 هزار و 881 نفر، 69/78 درصد دانش آموزان مدارس وابسته به کلیساهای انگلستان 19 هزار و 263 نفر، 04/1 درصد. دانش آموزان مدارس وابسته به کلیساهای کاتولیک 331 هزار و 305 نفر، 92/17 درصد و سایر مدارس غیردولتی 43 هزار و 518 نفر یعنی 35/2 درصد است. برنامه درسی دوره ابتدایی در استرالیا در قالب یک چارچوب کلی مصوب وزارت آموزش و پرورش، توسط مدرسه تدوین شده و به تایید هیأت امنای مدرسه رسیده است. برنامه درسی شامل درسهایی در پرورش فردی و اجتماعی از قبیل پرورش رفتار و خلقیات مطلوب فردی، تعاون و همکاری گروهی، چگونگی استفاده از اوقات فراغت، آگاهی بر جامعه مدرسه و آگاهی بر جامعه بزرگتر دربرگیرنده مدرسه و شهر و کشور می شود. آموزش خواندن و نوشتن، آموزش زبان خارجی (فرانسه)، ریاضی و علوم اجتماعی تربیت بدنی شامل آواز همراه با بازی، رقص محلی، ژیمناستیک، انواع ورزشها، آشنایی با اعضاء بدن و شناسایی وظایف آنها است. بهداشت، هنر و کاردستی که موسیقی و انواع هنرها ازجمله نمایش، نویسندگی، فن بیان و هنرهای مرسوم را در بر می گیرد. با آن که ارتقاء به کلاس بالاتر به صورت عادی و بر حسب سن انجام می گیرد ولی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به طور مرتب ارزیابی می شود و از آزمونهای استاندارد که به توسط خود معلمان طراحی می گردد، استفاده می شود. علاوه بر آن، در زبان انگلیسی و ریاضی آزمون استانداردی برای سنجش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مقابل سطح عمومی دانش آموزان کشور به کار می رود. در شروع هر سال تحصیلی، نشستی میان معلمان و والدین برگزار می شود که معلمان برنامه کار خود را تشریح می کنند والدین را در جریان کار خود می گذارند. در طول سال تحصیلی نیز در گزارش کتبی برای خانواده ارسال می گردد و به دنبال آن، نشست دیگری با والدین برگزار می شود. در اوقات دیگر سال نیز گاهی گزارش های خاصی برای خانواده فرستاده می شود و از حضور پدر و مادرها در مدرسه و تماس آنها با آموزگاران استقبال می شود. برنامه تحصیلی هفتگی دانش آموزان در هفته 23 ساعت است که به شرح جدول بین موضوعات مختلف درسی توزیع شده است. ادبیات: زبان آموزی، شنیدن، صحبت کردن، خواندن، نوشتن، کتابخانه، زبان فرانسه،تفحص: ریاضیات، علوم اجتماعی، علوم مذهب و جلسات جمعی و خلاقیت: هنر، کاردستی، موسیقی، نمایش، هنرهای ظریف و بیان

http://worldedu.blogfa.com/


 
 
راز طراوت و پیشرفت در مدارس فنلاند
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٦
 

عصر ایران؛ صالح سپهری فر- واژه «مدرسه» برای بسیاری از ما یادآور صبحگاه خشک و نظامی وار، سکوت و زل زدن به تخته سیاه و جزوه نویسی در کلاس و البته زنگ تفریحی است که در حکم آزادی موقت از زندان بوده است!

حالا تصور اینکه در جایی از این دنیا، کودکان در سن هفت سالگی و دیرتر از بسیاری از هم سن و سالان خود وارد مدرسه شوند، ساعات کمتری را در مدرسه بگذرانند، خبری از کلاس خصوصی و مدرسه غیرانتفاعی نباشد، بچه ها به ندرت تکلیف و امتحان داشته باشند، بهترین تجهیزات برای مدارس فراهم شود و هیچ کس به خاطر هوش پایین تر خود ترک تحصیل نکند احتمالاً خیلی عجیب به نظر می رسد!

  هیچ کس بی سواد نیست

سال‌هاست که بی‌سوادی در کشور فنلاند ریشه‌کن شده است. موهبتی که دلیل آن را باید در سیستم آموزشی منحصر به‌ فرد این کشور جُست. این سیستم آموزشی با ویژگی‌های خاص خود سبب شده فنلاند با جمعیت اندک خود به یکی از کشورهای پیشرو در علم و فناوری بدل شود. اصلی‌ترین شاخصه این سیستم را باید دوری  گزینی آن از استانداردسازی دانست.

 


در فنلاند محتوای درسی واحدی به مدارس اعلام نمی‌شود و تنها یک چهارچوب کلی به مدارس برای تدریس داده می شود. معلمان هر مدرسه می‌توانند محتوایی که خودشان مناسب می‌دانند را بر مبنای این چهارچوب طراحی و آموزش دهند.

یکی دیگر از ویژگی‌های بارز نظام آموزشی فنلاند، توجه به تک تک دانش آموزان و تلاش برای جلوگیری از ترک تحصیل است. در بیشتر کشورهای دنیا، دشواری دروس برای برخی از دانش‌آموزان که توانایی ذهنی کمتری برخوردارند موجب سرخوردگی و در نهایت ترک تحصیل آن‌ها می‌شود.

در فنلاند سیستم آموزشی به گونه ای طراحی شده که امکان ترک تحصیل در آن تقریباً به صفر می رسد. اگر دانش آموزی در درس خاصی ضعف داشته باشد، معلم در کلاس توجه ویژه ای به نیازهای او کرده و حتی ساعات زیادتری را برای تدریس به او اختصاص می دهد. آمار نشان می دهد 30 درصد از دانش‌آموزان در مدارس فنلاند در طول 9 سال نخست تحصیل مورد حمایت ویژه معلم خود قرار می‌گیرند. همچنین روانشناس و مشاور مدرسه به دانش آموزانی که در مدرسه با مشکلات آموزشی روبرو هستند کمک می کنند.

مدارس در فنلاند دولتی و کاملاً رایگان هستند. شمار دانش‌آموزان در کلاس‌های درس در فنلاند بسیار کمتر از متوسط جهانی است. به این ترتیب امکان ارتباط مؤثر بین معلم و دانش‌آموزان و امکان توجه بیشتر معلم به تک تک دانش آموزان فراهم می‌شود. همچنین در درس‌های عملی، حداکثر 16 دانش‌آموز در کلاس حضور دارد و به این ترتیب امکان بهره‌گیری بهتر از تجهیزات و آموزش بیشتر فراهم می‌گردد.

 

دوره ابتدایی در فنلاند شش سال است. معمولاً کودکان هر 6 سال را با یک معلم می‌گذرانند. بچه‌ها معلم خود را با نام کوچک صدا می‌کند، در سر کلاس‌ها می‌توانند دمپایی به پا کنند و خلاصه اینکه کار و هوایی بسیار دوستانه در کلاس‌ها جریان دارد. در دورة ابتدایی خبری از تکلیف خانه و امتحان نیست. تنها در دوره دبیرستان، آن‌هم به شکل محدود و نه چندان رسمی، تکلیف خانه و امتحان وجود دارد. بچه ها در وقت آزاد خود به تفریح، ورزش یا فعالیت های هنری می پردازند.

منزلت والای معلمان در فنلاند

معلمان در جامعه فنلاند شان و منزلتی هم رده با پزشکان و وکلا  دارند. تمامی معلمان در این کشور دارای مدرک کارشناسی ارشد هستند و معمولاً از میان 10 درصد ممتاز فارغ‌التحصیلان دانشگاه انتخاب می‌شوند. همچنین معلمان حقوق و مزایای بسیار بالایی دارند. آنها هر روز تنها چهار ساعت تدریس می‌کنند و البته هر هفته باید دو ساعت در کلاس‌های آموزش ضمن خدمت شرکت کنند. شغل معلمی از شغل های پرطرفدار در فنلاند است و کثیری از شهروندان متقاضی خدمت درآن هستند.

نظام آموزشی، رمز پیشرفت فنلاند

فنلاند منابع طبیعی چندانی ندارد و به همین دلیل فنلاندی ها، نیروی انسانی را اصلی‌ترین منبع اقتصادی کشور خود می دانند. از نظر فنلاندی ها آموزش و پرورش هزینه نیست، بلکه نوعی سرمایه‌گذاری بلندمدت است. به همین دلیل شاید هیچ شگفت‌آور نباشد که درآمد ناخالص ملی فنلاند با جمعیت 4/5 میلیونی نفری برابر با 250 میلیارد دلار باشد. کافی است این رقم را با درآمد ناخالص ملی 514 میلیارد دلاری ایران هفتاد و چند میلیونی قیاس کنید تا بهتر متوجه این تفاوت شوید!
 

منابع:
http://www.businessinsider.com/finland-education-school-2011-12?op=1
http://www.huffingtonpost.com/lesley-chilcott/my-crush-on-finland_b_751148.html?view=print

[ سه شنبه هشتم بهمن ۱۳۹۲ ] [ 23:37 ] [ معلم ]


 
 
همه چیز درباره سیستم آموزشی در مدارس ژاپن
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٦
 

 

ژاپن فقط به نه سال تحصیلات اجباری نیاز دارد. سیستم آموزشی ژاپن از شش سال دوران ابتدایی، سه سال راهنمایی و سه سال دبیرستان تشکیل می‌شود.
دوران ابتدایی در ژاپن بسیار سازمان‌یافته اما در عین حال مفرح است و بر مسئولیت اجتماعی و فعالیت‌های گروهی تکیه دارد. دانش‌آموزان ابتدایی ژاپنی که می‌گویند از مدرسه لذت می‌برند از دانش‌آموزان ابتدایی امریکایی که از مدرسه رفتن لذت میبرند بسیار بیشترند. تحصیلات برای آنها تا دوران راهنمایی و دبیرستان که در طول آن مجبورند برای کنکور حفظ‌کردنی‌ها و مسائل ریاضی و علوم سخت و زیادی را متحمل شوند، مشکل نیست.

 

متوسط سال تحصیل برای افراد ۲۵ سال و بالاتر: 10.6 سال برای خانم‌ها و 10.8 سال برای آقایان (در مقایسه با 1.2 سال برای خانم‌ها و 3.5 سال برای آقایان در هند؛ 12.4 سال برای خانم‌ها و 12.2 سال برای آقایان در ایالات متحده امریکا) می‌باشد.

در سال ۱۹۸۶، حدود ۹۴ درصد از همه دانش‌آموزان وارد دوره متوسطه شدند (با نسبتی مشابه با امریکا) و ۳۵ درصد از همه دانش‌آموزان دوره دبیرستان به دانشگاه راه یافتند. نسبت اخراج شدن در ژاپن ۱۰ درصداست که این آمار برای ایالات متحده ۲۵ درصد می‌باشد.

حدود 87.6 درصد از همه دانش‌آموزان  در مدارس دولتی درس می‌خوانند. بعضی خانواده‌ها نیمی از درآمد خود را صرف مدارس غیردولتی برای فرزندان خود می‌کنند.

تعداد دانش‌آموزان رو به کاهش است. در سال ۲۰۰۳، 1.27 میلیون دانش‌آموز از دبیرستان فارغ‌التحصیل شدند که این بالاترین آمار متعلق به سال ۱۹۹۲ و 1.8 میلیون بوده است.

سال تحصیلی ژاپنی و مدرسه

سال تحصیلی ژاپنی حدود ۲۱۰ روز طول می‌کشد—(این میزان در ایالات‌متحده ۱۸۰ روز، در چین ۲۵۱ روز، در کره‌جنوبی ۲۲۰ روز می‌باشد). سال تحصیلی در ژاپن از اواسط ماه آوریل شروع شده و تا آخر مارس طول می‌کشد و به سه ترم تقسیم می‌شود که اولی از آوریل تا جولای، دومی از سپتامبر تا دسامبر و سومی از ژانویه تا مارس می‌باشد. آنها شش هفته تعطیلات تابستانی، دو هفته تعطیلات زمستانی و دو هفته تعطیلات بهاری دارند.

برای اتمام یک مقطع بچه‌ها تاریخ تولد مشخص دارند؛ آنهایی که در ماه مارس متولد شده‌اند به یک سال و آنها که آوریل به دنیا آمده‌اند به سالی دیگر می‌روند. کارشناسان تحصیلی در ژاپن پیشنهاد داده‌اند که شروع سال تحصیلی از ماه آوریل به ماه سپتامبر یا اکتبر تغییر کند تا با باقی کشورها همخوان شوند.

یک روز مدرسه در ژاپن از ۸ صبح تا ۳ بعدازظهر طول می‌کشد اما در روزهای مختلف متفاوت است. بااینکه طول روز مدرسه به نسبت امریکا بلندتر است اما دانش‌آموزان ژاپنی  معمولاً وقت آزاد و زنگ‌تفریح‌های بیشتری دارند. کلوب‌های ورزشی حتی برای دانش‌آموزان ابتدایی گاهی بچه‌ها را صبح خیلی زود به مدرسه کشانده و باعث می‌شود تا ۶ یا ۷ عصر هم آنجا بمانند

 

 


ژاپنی‌ها برای شروع دوران تحصیل اهمیت بیشتری قائل هستند تا اتمام آن. وقتی کودکی وارد دبستان می‌شود جشن‌های بزرگی برای او می‌گیرند و هدایای گرانبهایی هم هدیه می‌کنند تا زمانیکه او از دبیرستان یا دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شود.

بچه‌های ژاپنی معمولاً بیشتر به اردوهای آموزشی می‌روند تا بچه‌های امریکایی. آنها را معمولاً برای کشت یا برداشت سیب‌زمینی و برنج به مزارع می‌برند. در بعضی مناطق بچه‌های کلاس پنجمی را به اردوی اسکی و بچه‌های کلاس ششمی را به هیروشیما می‌برند. یکی از اردوهای مدرسه‌ای رایج در توکیو یک تور یک روزه به مناطق جنگ‌جهانی دوم که تونلی 1.6 کیلومتری زیر زمین است و تور یک روزه به دیزنی‌لند توکیو می‌باشد. حدود ۳۰ روز سال تحصیلی آنها در اردو، جشن‌های فرهنگی و سایر مراسم‌ها هستند.

یک هفته مدرسه‌های ژاپن


هفته درسی پنج روزه در سال ۲۰۰۲ در ژاپن بنیان‌گذاری شد. قبل از دهه نود بچه‌ها فقط شنبه‌ها صبح به مدرسه می‌رفتند و در سال ۱۹۹۲ آنها یک هفته در ماه هفته مدرسه داشتند که این مقدار در سال ۱۹۹۵ به دو بار در ماه و نهایتاً در سال ۲۰۰۳-۲۰۰۲ به یک سال تحصیلی افزایش یافت.

هفته پنج روزه منجر به کمتر شدن ساعات کلاس برای کلیه دروس شد. برای جبران بچه‌ها باید سه روز در هفته فعالیت فوق‌برنامه‌ای مثل بدمینتون یا راگبی داشته باشند. گاهی‌اوقات این فعالیت‌ها برای ساعات بعد از مدرسه بچه‌ها و گاهی‌اوقات برای آخرهفته‌ها برنامه‌ریزی می‌شود.

تحقیقات نشان داده است که حدود ۷۰ درصد از همه دانش‌آموزان از هفته پنج‌روزه تحصیلی خوششان می‌آید. درمیان آنهایی که از آن راضی نیستند، بچه‌های ۱۲ ساله‌ای هستند که نگرانند این سیستم جدید جلوی رفتن آنها به یک دانشگاه خوب را بگیرد. سایر مخالفین می‌گویند بدون مدرسه حوصله‌شان سر می‌رود. بعضی والدین شکایت دارند که بچه‌ها زمان زیادی را به بازی‌های کامپیوتری و وقت‌ تلف کردن می‌‌گذرانند و کم بودن زمان مدرسه و درس خواندن اصلاً به نفع آنها نیست. بسیاری مدارس غیردولتی هفته شش روزه درسی دارند.

ایجاد هفته پنج روزه درسی برای خانواده‌ها و جامعه ژاپن به چالشی تبدیل شد زیرا نمی‌دانستند که برای اوقات‌فراغت دانش‌آموزان چه فعالیت‌هایی را باید در نظر بگیرند. در بعضی مناطق کلاس‌های فوق‌برنامه‌ای مثل صنایع‌دستی، سفالگری و بازی‌های خاص برگزار شد. تحقیقات نشان داده است که بچه‌ها بیشتر در تعطیلات آخر هفته خود به فعالیت‌های خارج از منزل می‌پردازند اما هنوز تعداد زیادی از بچه‌ها در خانه به تماشای تلویزیون یا انجام بازی‌های کامپیوتری روی می‌آورند.

هفته پنج‌روزه درسی مقصر بسیاری از ضعف‌های عملکردی در مدرسه شناخته شده است. این روزها بحث زیادی بر سر بیشتر کردن ساعات درسی بچه‌ها، کوتاه‌تر کردن تعطیلی‌ها یا اضافه کردن به ساعات درسی است.

کلاس‌های تمیز در ژاپن

سوجی (پاکسازی مقدس) به زمان  ۱۵ دقیقه‌ای در روز گفته می‌‌شود که همه فعالیت‌های بچه‌ها متوقف شده و همه به تمیز کردن مدرسه کمک می‌کنند. معمولاً معلمین و مدیران هم کمک کرده و به بچه‌ها ملحق می‌شوند.

 


مدارس ژاپن خدمتکار ندارند زیرا دانش‌آموزان و کارکنان همه تمیزکاری را انجام می‌دهند. بچه‌های دبستانی، راهنمایی و دبیرستان همه راهروها، کلاس‌ها و حیاط مدرسه را بعد از ناهار و قبل از رفتن به خانه جارو کشیده و تمیز می‌کنند. آنها حتی پنجره‌ها و توالت‌ها را هم تمیز کرده و سطل‌های زباله را هم تخلیه می‌کنند.
آنها اعتقاد دارند که تحصیل فقط یاد دادن درس‌های مختلف به دانش‌آموزان نیست، همکاری با دیگران، اخلاقیات، حس مسئولیت‌پذیری و رفتار اجتماعی نیز بخشی از آن است. با این روش دانش‌آموزان می‌فهمند که اگر کثیف‌کاری انجام دهند خودشان موظف به تمیز کردن آن هستند به همین ترتیب سعی می‌کنند همه چیز را تمیز نگه دارند.

ساعت ناهار در مدارس ژاپن

همه بچه‌های دبستانی در مدرسه غذا می‌خورند و حدود ۸ درصد از دانش‌آموزان دوره متوسطه هم همینطور. دانش‌آموزان ژاپنی در کلاس درس غذای خود را میل می‌کنند (هیچ بوفه یا کافه‌تریایی در مدارس ژاپن وجود ندارد) و خودشان به آماده کردن و سرو غذا کمک می‌کنند. غذا در سینی‌های مخصوص استیل توسط دانش‌آموزانی که لباس و دستکش مخصوص پوشیده‌اند، سرو می‌شود. غذا معمولاً در آشپزخانه‌ای که در طبقه اول مدرسه قرار گرفته است درست شده و بعد به کلاس‌های منتقل می‌شود.

 


غذاها معمولاً گوشت قرمز، سیب‌زمینی و سبزیجات؛ نودل مخلوط‌شده با آجیل و طالبی؛ برنج و کاری و سالاد و ترشی؛ سوشی به همراه سوپ و میوه می‌باشد.

هزینه غذا چیزی در حدود ماهانه 450 دلار در دبستان و 550 دلار در متوسطه می‌باشد. بچه‌ها باید همه چیز بخورند و اگر معلمی کمی برنج یا هر ماده‌غذایی دیگر در ظرف دانش‌آموزی پیدا کند او را مجبور خواهد کرد آن را بخورد.

معاینات پزشکی و سلامتی و تهویه مطبوع در مدارس ژاپن

دانش آموزان بطور اجباری و رایگان مورد آزمایشات پزشکی قرار میگیرند. شنوایی، بینایی، و سیستم تنفسی آنها چک میشود. دندانپزشکان، دندانهای آنها را معاینه میکنند. نمونه ادرار آنها جهت تشخیص دیابت و عفونتهای ادراری به آزمایشگاه فرستاده میشود. یکی از آزمایشات ناخوشایندی که در منزل انجام میگرید پین ورم (PINWORM)  نام دارد.

پین‌ورم‌ها انگل‌های ریزی هستند که موجب خارش مقعد و سایر مشکلات سلامتی می‌شوند. این انگل‌ها در حدود ۴ درصد از همه دانش‌آموزان یافت می‌شود. پین‌ورم در زنان در آپاندیس زندگی می‌کنند و برای تخمک‌گذاری در مقعد ظاهر می‌شوند. برای معاینه آن برای رو روز پشت هم یک نوار چسب مخصوص روی مقعد دانش‌آموز قرار گرفته و نوار چسب‌ها به آزمایشگاه برده می‌شود و زیر میکروسکوپ معاینه می‌شوند.

در کلاس درس‌های مدارس ژاپن وسیله گرمایش یا سرمایش وجود ندارد. در زمستان، دانش‌آموزان  با کت و کاپشن و کلاه و دستکش سر کلاس می‌نشینند. گاهی بینی و گوش‌هایشان قرمز می‌شود و بخار تنفسشان را می‌توانند ببینند. در ماه جولای کلاس‌های گرم که حتی یک پنکه هم در آن وجود ندارد را تحمل می‌کنند.

یونیفرم و لباس‌های دانش‌آموزان ژاپنی


بچه‌های کوچک کلاه‌های رنگی سر می‌گذارند و علامت‌هایی به شانه‌هایشان وصل می‌کنند که سال تحصیلی آنها را نشان می‌دهد. در دبستان، معمولاً دانش‌آموزتن یونیفرم تن نمی‌کنند اما برای دوره متوسطه و دبیرستان پوشیدن یونیفرم الزامی است. یونیفرم پسرها یک کت کتانی آبی با شلوار همخوان با آن و یونیفرم دخترها دامن تک رنگ یا چهارخانه تا زانو و یک بلوز سفید ساده یا بلوز سفید با یقه ملوانی است.

 

یونیفرم تابستان و زمستان دانش‌آموزان ژاپنی با هم متفاوت است. همانطور که انتظار می‌رود بچه‌ها سعی می‌کنند یونیفرم‌هایشان را به شکلی متفاوت بپوشند. دخترها معمولاً یقه بلوزهایشان را برمی‌گردانند یا دامن‌هایشان را بیش از حد بالا می‌کشند تا کوتاه‌‌تر شود. آنها معمولاً در کیف‌های خود لوازم آرایش دارند و بعد از تعطیلی مدرسه از آن استفاده می‌کنند.

در دوران ابتدایی، دخترها و پسرهای کلاس اول و دوم و سوم جلوی همدیگر سر کلاس لباس‌های خود را عوض کرده و لباس‌های ورزشی‌شان را تن می‌کنند اما پسرها معمولاً چشم‌چرانی نمی‌کنند. دختران در چنین روزهایی دامن می پوشند و در زیر آن شلوار ورزشی تا بتوانند براحتی لباسشان را عوض کنند. اما از کلاس‌ پنجم در اتاقهای جداگانه ای لباس عوض می‌کنند.

قوانین مدارس ژاپن

در ۱۸۷۰، ویلیام الیوت گریفین اعلام کرد که دانش‌آموزان ژاپنی باید با فروتنی، خلاقیت، اطاعت، احترام و ادب خود دل معلم خود را شاد کند. خارجی‌هایی که در مدارس ژاپنی درس خوانده‌اند می‌گویند که این گفته گریفین هنوز در مدارس ژاپن اجرا می‌شود.

بچه‌هایی که تقلب از آنها گرفته شود، سرشان تراشیده شده و از مدرسه اخراج می‌شدند.

بچه‌ها در ژاپن آماده بودن را از سن خیلی کم یاد می‌گیرند. در مهدکودک به آنها آموزش داده می‌شود چطور لباس‌های خود را تا کنند و همیشه در یکی از جیب‌هایشان یک دستمال تمیز دارند. در مدرسه به آنها آموزش داده می‌شود که همیشه سه مداد تیز و تراش‌شده روی میزشان داشته باشند--نه دو و نه چهار مداد--و همیشه چسب، خط‌کش و پاک‌کن در جامدادی خود دارند. دانش‌آموزان دوران ابتدایی وقتی وارد مدرسه می‌شوند دمپایی‌های مخصوص پوشیده و کفش‌هایشان را در قفسه‌های جاکفشی می‌گذارند. کوله‌پشتی‌هایشان همه یک‌شکل بوده و همه باید آن را به یک شکل بیندازند.

 


مدارس ژاپن قوانین خاصی برای بلندی ناخن و مدل مو دارند. استفاده از لوازم‌آرایش ممنوع بوده و بچه‌هایی که موهای بلند یا رنگ‌شده دارند معمولاً جریمه می‌شوند.

با کسانی که علائم خود محوری و تک روی از خود بروز می دهند برخورد میشود.

کوله‌پشتی‌های مورد‌علاقه دانش‌آموزان ژاپنی معمولاً از چرم بادوام و ضخیم درست می‌شود که بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ دلار قیمت داشته و در رنگ‌های مختلف موجود هستند. معمولاً وقتی بچه‌ای مدرسه را آغاز می‌کند، پدر و مادربزرگ او برایش کیف مدرسه می‌خرند و از آنها انتظار می‌رود که آن کیف را تا آخر دبستان استفاده کنند


 
 
دلایل علمی برای اینکه شب تا دیروقت بیدار نمانید
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ۸:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٦
 


 
 


معمولا وقتی طی یک روز کارهای زیادی در دست انجام داریم، ترجیح می‌دهیم شب را کمی بیش‌تر بیدار بمانیم و کارها را تمام کنیم. به این ترتیب با خیال راحت به خواب می‌رویم و تصور می‌کنیم که کار درستی انجام داده‌‌ایم که برنامه‌های آن روز را به روز بعد منتقل نکرده‌ایم؛ غافل از این‌که کم‌خوابی روز بعد، عواقب خیلی بدتری به همراه دارد.

 


ولی سبک صحیح زندگی این‌طور توصیه می‌کند که خواب شب را به هیچ قیمتی از دست ندهید. عواقب کم‌خوابی روز بعد در بدن، روحیه و شیوه‌ی فکر کردن افراد تاثیرگذار است. در این ایمیل هفت دلیل اصلی را برای شما ذکر می‌کنیم که چرا افراد موفق شب‌ها زود می‌خوابند.

1. اختلال در یادگیری

یک مغز و بدن خسته قادر نیست اطلاعات را به درستی دریافت و در حافظه ذخیره کند. کیفیت و کمیت خواب شبانه تاثیری مستقیم روی دریافت اطلاعات تازه توسط ذهن دارد. کم‌خوابی باعث افت تمرکز و توجه می‌شود و حافظه‌ی فعال را دچار اختلال می‌کند.

 


2. ناپایداری احساسی

خستگی و کم‌ خوابی به طور جدی باعث ناایداری احساسی در انسان می‌شود؛ به طوری که دایما حس و حال و روحیه‌ی او تغییر می‌کند. توجه داشته باشید که بی‌نظمی طولانی مدت در خواب شبانه موجب بروز مشکلات روانی مانند اختلال عصبی یا افسردگی می‌شود.

3. قضاوت و ارزیابی نادرست

اگر شب‌ها کم بخوابید، قادر به تصمیم‌گیری صحیح نخواهید بود. بر اساس تحقیقی که نتایج آن در سال ۲۰۰۷ در نشریه‌ی Sleep منتشر شد، “کم‌خوابی روی قضاوت‌های اخلاقی انسان تاثیر می‌گذارد. این افراد معمولا به زمان طولانی‌تری برای تحلیل موضوع، درک آن و ارایه‌ی راه حل احتیاج دارند.”

4. افزایش خطا و تصادف

محققان دانشگاه هاروارد در یک مطالعه دریافتند که ۲۷۴ هزار اشتباهی که در محل‌های کار صورت گرفته بود، ریشه در کم‌خوابی کارمندان داشت. دلیل این امر هم عدم تمرکز و ناتوانی در تحلیل صحیح موضوع است.

 


5. اختلال در سلامت جسم

بسیاری از مشکلات و بیماری‌های جسمی می‌توانند ریشه در کم‌خوابی یا بی‌خوابی داشته باشند. بیماری‌های قلبی، چاقی مفرط، فشار خون، سکته و دیابت با کم‌خوابی تا حد زیادی تشدید می‌شوند. بی‌خوابی عمر را کوتاه می‌کند و تولید آنتی‌بادی را در بدن کاهش می‌دهد؛ این یعنی سیستم دفاعی بدن افراد ضعیف می‌شود و زودتر بیمار می‌شوند.

6. افت کارایی و بازده

افرادی که دچار کم‌خوابی هستند با این‌که حضور فیزیکی دارند اما حواس‌شان ۱۰۰ درصد متوجه کار نیست، متمرکز نیستند و آن بازدهی و نتیجه‌ای که ازشان انتظار می‌رود را ندارند.

7. عدم توانایی در کنترل استرس

به طور کلی، بی‌خوابی باعث می‌شود که ذهن، ضعیف شود و در مواجهه با موقعیت‌های تنش‌زا و پراسترس نتواند عکس‌العمل معقولی ارایه بدهد. حتی فقط چند ساعت کم‌ خوابی هم می‌تواند باعث عدم توانایی افراد در مواجهه با شرایط منفی و ناخوشایند شود. پس به هیچ وجه خودتان را به دیر خوابیدن و کم‌خوابی عادت ندهید.


 
 
مقایسه حقوق یک معلم ایرانی با خارجی‌+جدول
نویسنده : غلامعلی عباسی - ساعت ٦:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱٢/٢٥
 


 
 
← صفحه بعد